Georgetowns waterkant in een middag

Ik kom steeds weer terug naar Georgetown, en juist omdat ik er nooit een checklist meeneem. Er is hier niets dat erom vraagt om voor gefotografeerd te worden, geen bordje dat eist dat je elk woord leest. Wat er wél is, is water — een traag, bruin kanaal achter de winkels, en de bredere, snellere Potomac maar een straat verder — en een paar uur in de middag is precies genoeg tijd om beide het tempo te laten bepalen.

Ik wil vooraf duidelijk zijn over wat deze wandeling niet is. Het is niet de National Mall, die ruim drie kilometer lange patriottische lijn van het Capitool tot het Lincoln Memorial waarover ik apart heb geschreven in een wandelgids — geen marmer, geen musea, geen gratis tijdsloten om rekening mee te houden. En het is ook niet The Wharf, de nieuwere, gepolijste waterkantontwikkeling in het centrum met zijn eigen rijen restaurants en visserijmarkt. Georgetowns waterkant is ouder, rustiger en vraagt iets meer moeite om van te gaan houden. Dat is precies het punt.

Er komen is het eerste waar mensen de mist ingaan

Hier is de praktische correctie die ik voor mijn eerste bezoek had willen krijgen: Georgetown heeft geen eigen metrostation. Elke andere wijk die ik op deze site behandel — Capitol Hill, de National Mall, zelfs Arlington aan de overkant van de rivier — ligt aan een spoorlijn.

Georgetown niet, en dat is nooit zo geweest, een eigenaardigheid uit de 19e eeuw toen grondeigenaren de oorspronkelijke tramlijn buiten de wijk hielden. Je komt dus lopend aan vanuit Dupont Circle of de Mall (een vlakke, prettige wandeling van 20-25 minuten), met een van de DC Circulator- of Metrobus-lijnen die over M Street en Wisconsin Avenue rijden, of met een taxi of rideshare, wat de meeste bezoekers uiteindelijk doen zonder te weten dat er ooit een ander alternatief was. Reken hoe dan ook op 15 minuten extra; verwacht niet dat je uit een station stapt en meteen op de kasseien staat.

Beginnen bij het kanaal, niet bij de rivier

Ik begin altijd bij het C&O-kanaal, niet bij de Potomac zelf, omdat het kanaal de rustigste van de twee is en je er zachtjes in laat komen. Het jaagpad loopt langs het water in een wandeltempo dat niets kan versnellen — in de 19e eeuw gebruikten door muildieren getrokken schuiten het om steenkool en meel vanuit de Appalachen te vervoeren, en tegenwoordig zijn het joggers, hondenuitlaters en mensen als ik die gewoon vijftien minuten zonder bestemming willen.

Het water ligt stil genoeg om de oude industriële gebouwen te weerspiegelen die erop uitkijken, bakstenen pakhuizen die zijn omgebouwd tot winkels en restaurants zonder hun sluizen-en-jaagpad-karakter te verliezen. Ik loop graag een paar straten van het jaagpad westwaarts vanaf Thomas Jefferson Street, en snijd dan terug de wijk in via een van de smalle steegjes — er is altijd wel eentje meer dan de kaart laat zien.

Dan naar de rivier zelf

Vanaf het kanaal is het een kort stukje afdalen, misschien vijf minuten, naar de eigenlijke Potomac-waterkant, waar Georgetowns nieuwere rivierpark en boardwalk uitkijken op het water en de bomenrij van Virginia aan de overkant. Dit stuk heeft niets van de drukte van The Wharfs restaurantscene; het heeft meer bankjes dan winkelpanden, meer roeiers die voorbijglijden dan menigten.

Botenhuizen liggen langs dit deel van de rivier, en in de warmere maanden heb ik universiteitsroeiploegen in perfect ritme voorbij zien komen, terwijl suppers de tegenovergestelde richting op dreven, de stroming volkomen negerend. Als ik een extra uur heb, is dit het moment voor een korte boottocht — Georgetown is een van de makkelijkere instappunten voor een tochtje op de Potomac, en het gezicht van de waterkant vanaf het water zelf zet alles wat ik net op de wal heb gelopen in een ander licht.

De winkelstraten, als uitstapje, niet als plan

M Street en Wisconsin Avenue vormen Georgetowns commerciële ruggengraat, en ik loop er zeker doorheen, maar ik beschouw de winkels als een uitstapje van het water, niet als de reden om er te zijn. Als ik wil dat de straten zelf meer betekenis krijgen, heb ik weleens een geschiedenis- en architectuurwandeling door Georgetown gedaan, die de rijtjeshuizen en oude pakhuizen beter aan het kanaaltijdperk van de wijk verbindt dan ik zelf kan.

Het is een mix van kleine boetieks, een paar ketens die overal zouden kunnen staan, en genoeg onafhankelijke cafés dat ik nooit vooraf een lunchplek plan — ik stop gewoon wanneer iets er goed uitziet. Als ik wel vooraf de lunch wil plannen, is een Georgetown food tour de versie van deze wandeling die rond eten is gebouwd in plaats van rond dwalen, met een lokale gids die de stops kiest in plaats van ikzelf. De rijtjeshuizen in de rustige zijstraten net naast de hoofdweg zijn de vijf minuten omlopen ook waard: bakstenen bouw in federale stijl, geschilderde luiken, gaslampen die op een paar plekken nog met de hand worden aangestoken.

Specifiek voor de architectuur — de rijtjeshuizen in federale stijl, de omgebouwde oude pakhuizen, de manier waarop het stratenplan nog altijd het kanaal volgt in plaats van de moderne stad — bestaat er ook een aparte architectuurwandeling door Georgetown die dieper ingaat op de bouwgeschiedenis dan ik tijdens een gewone wandeling kan behandelen.

Georgetown versus Old Town Alexandria

Mensen die voor het eerst op bezoek komen, vragen me soms of ze Georgetown of Old Town Alexandria moeten doen als ze maar tijd hebben voor één historische buurt aan de rivier — ik heb de werkelijke verschillen uiteengezet in een aparte vergelijkingsgids, maar de korte versie is dat Georgetown binnen DC ligt en te voet bereikbaar is vanaf de Mall, terwijl Alexandria een kort uitstapje is naar Northern Virginia en op zichzelf meer aanvoelt als een volledige dagtrip. Beide liggen aan de Potomac; geen van beide heeft een metrostation dat je precies bij het water afzet.

Georgetown na het invallen van de duisternis

De buurt die ik hierboven beschrijf is er een van overdag — cafés, winkels, het jaagpad in het middaglicht. Kom na zonsondergang terug en het is een andere plek, waar diezelfde pakhuizen en steegjes de reputatie krijgen waar de buurt in sommige kringen om bekendstaat: oude smokkeltunnels, haltes van de Underground Railroad, en genoeg spookverhalen dat een aantal aanbieders tours organiseren die er volledig omheen zijn gebouwd.

Ik heb de Ghosts of Georgetown-tour langs de Exorcist steps gedaan, die dezelfde straten gebruikt waar ik overdag doorheen loop, maar er een compleet andere reeks verhalen over vertelt, en er is een vergelijkbare Georgetown-wandeltocht langs spionageplekken en spookverhalen als je liever Koude Oorlog-geschiedenis mengt met de spookverhalen. Voor een breder overzicht van de avondtouropties van de stad buiten deze ene buurt heb ik ook geschreven over DC’s spooktochten en waar je heen kunt voor bars en nachtleven zodra het wandelen erop zit.

Ook de Koude Oorlog-geschiedenis van Georgetown reikt dieper dan de spookverhalen — Wisconsin Avenue en de woonstraten boven het kanaal huisvestten meer echte inlichtingenofficieren dan een gids te voet ooit volledig kan behandelen, en een speciale Georgetown spy tour geleid door een voormalig CIA-officier gaat dieper op die geschiedenis in dan de gewone architectuurwandeling. Als spionagegeschiedenis in de bredere stad je interesseert buiten deze ene buurt, heb ik daar meer over geschreven in een gids over DC’s spionage- en misdaadtours.

Wat ik overslaan, en waarom

Ik probeer dit niet te combineren met een volledige Mall-dag. De twee wijken liggen dicht bij elkaar op de kaart, maar voelen als verschillende steden, en er tussenuit haasten maakt van beide een waas — ik doe de Mall liever grondig op een andere dag en geef Georgetown zijn eigen rustige middag.

Ik sla het ook over om zowel het kanaal als de hele rivierboulevard in één keer te “doen” als ik weinig tijd heb; één ding kiezen en er de tijd voor nemen is beter dan beide in een sprintje afraffelen. En als de avond nadert, merk ik dat de wijk na het donker helemaal van sfeer verandert — de moeite waard om er apart voor terug te komen, idealiter met een avondtour die precies op die lichtverandering is gebouwd.

Veelgestelde vragen over Georgetowns waterkant

Is er een metrostation in Georgetown?

Nee. Georgetown is een van de weinige centrale wijken van DC zonder eigen metrostation. De dichtstbijzijnde stations (Dupont Circle, Foggy Bottom) liggen op 20-25 minuten lopen, dus de meeste bezoekers komen per bus, taxi, rideshare of te voet vanaf de Mall.

Hoe verschilt dit van de National Mall?

De National Mall is een ruim drie kilometer lange lijn van monumenten en gratis Smithsonian-musea tussen het Capitool en het Lincoln Memorial — een doelgerichte wandeling van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid. Georgetowns waterkant heeft helemaal geen monumenten; het is een jaagpad langs een kanaal, een rivierpark en een winkelwijk, bedoeld om in te dwalen in plaats van af te vinken.

Hoe verschilt dit van The Wharf?

The Wharf is een nieuwere, speciaal aangelegde waterkantontwikkeling in het centrum met een dichte strook restaurants, een visserijmarkt en een jachthavensfeer. Georgetowns waterkant is ouder en rustiger, gebouwd rond een historisch kanaal en een meer residentieel stuk van de Potomac, met veel minder grote naam-restaurants.

Hoeveel tijd moet ik uittrekken?

Twee tot drie uur is genoeg voor het jaagpad, een stuk van de waterkant en een beetje van de winkelstraten, in een ontspannen tempo. Reken een uur extra bij als je vanaf hier een boottocht op de Potomac wilt maken.

Is Georgetown lopend bereikbaar vanaf de National Mall?

Ja, het is een vlakke wandeling van 20-25 minuten vanaf het westelijke eind van de Mall, of een ongeveer even korte busrit of rideshare-rit. Er is geen spoorverbinding, dus reken hoe dan ook op die extra tijd.

Moet ik betalen om over het jaagpad van het C&O-kanaal te lopen?

Nee, het jaagpad zelf is gratis en op elk moment vrij toegankelijk. Sommige kanaalboottochten en begeleide programma’s verderop langs het kanaal zijn wel betaald, maar het stuk jaagpad bij Georgetown heeft geen entreekosten.

Wat is het beste tijdstip van de dag om te gaan?

Late namiddag tot vroege avond werkt goed: de drukte in de winkelstraten neemt af, het licht op de rivier wordt goudkleurig, en het avondkarakter van de wijk begint zich te tonen — het moment waarop een avondtour door de stad ook een mooi vervolg is.

Kan ik dit combineren met een boottocht?

Ja — Georgetown is een handig vertrekpunt voor tochtjes op de Potomac, en het bekijken van de waterkant vanaf het water achteraf geeft een ander perspectief op datzelfde stuk oever dat je net hebt gelopen.